Ustawa karna uchylona dekretem nr 970/Gł/2007 z dnia 11 października 2007 r.
Na podstawie kanonów 381 i 391 KPK uchylam z dniem dzisiejszym ustawę karną z dnia 8.02.2006 r. (nr 110/Gł/2006), dotyczącą zaciągnięcia interdyktu wiążącego mocą samego prawa przez każdego duchownego, który bez wyraźnego pisemnego zezwolenia Arcybiskupa Metropolity Lubelskiego sprawowałby jakikolwiek akt kultu Bożego na terenie Domu Zakonnego Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej w Kazimierzu Dolnym przy ul. Puławskiej 64.
DEKRET ARCYBISKUPA LUBELSKIEGO
W SPRAWIE SPRAWOWANIA KULTU BOŻEGO
W DOMU ZAKONNYM ZGROMADZENIA SIÓSTR RODZINY BETAŃSKIEJ
W KAZIMIERZU DOLNYM
Lublin, dn. 8 lutego 2006 r.
Nr 110/GÅ‚/2006
USTAWA KARNA
Działając na mocy kan. 1315 i 1318 KPK postanawiam, że każdy duchowny, który bez wyraźnego pisemnego zezwolenia Arcybiskupa Metropolity Lubelskiego będzie sprawował jakikolwiek akt kultu Bożego na terenie Domu Zakonnego Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej w Kazimierzu Dolnym przy ul. Puławskiej 64, podlega interdyktowi wiążącemu mocą samego prawa.
Niniejsza Ustawa wchodzi w życie z dniem dzisiejszym i podlega ogłoszeniu w lubelskiej edycji tygodników katolickich "Niedziela" i "Gość Niedzielny" oraz - zgodnie ze Statutami II Synodu lubelskiego - w Wiadomościach Archidiecezji Lubelskiej "Memoranda".
+Józef Życiński
ARCYBISKUP METROPOLITA LUBELSKI
Wyjaśnienie:
Interdykt (z języka łacińskiego: "zakaz, wykluczenie") - kara kościelna, która pozbawia przestępców prawa do pewnych dóbr duchownych oraz pewnych funkcji, ale ich nie wyklucza ze wspólnoty Kościoła katolickiego.
Interdykt zawiesza prawa do sprawowania sakramentów i sakramentaliów, a także prawa przyjmowania sakramentów. Zakaz ten na mocy samego prawa jest zawieszany w niebezpieczeństwie śmierci.
Interdykt może być wymierzony pojedynczym osobom, lub grupom ludzi, ale już nie na miejsca, miasta, a nawet całe kraje, tak jak to było w starym prawie kanonicznym.
Zgodnie z kanonem 1332 Kodeksu Prawa Kanonicznego z roku 1983 osobie ukaranej interdyktem zabrania się jakiegokolwiek udziału posługiwania w sprawowaniu Ofiary eucharystycznej lub w jakichkolwiek innych obrzędach kultu (np. pełnienia funkcji lektora, ministranta, organisty podczas liturgii itd.) oraz sprawowania sakramentów i sakramentaliów oraz przyjmowania sakramentów.
Jeśli interdykt, który został zaciągnięty przez przestępcę w momencie wykonywania czynu zabronionego (czyli automatycznie), zostanie potwierdzony deklaracją władzy kościelnej (np. przez biskupa) przestępca ten, gdyby chciał działać wbrew zakazom wynikającym z kary, musi być usunięty albo czynność liturgiczna powinna być przerwana, chyba że przeszkadza temu poważna przyczyna.
Według dekretu Arcybiskupa Lubelskiego z dnia 8 lutego 2006 roku (nr 110/Gł/2006) karą interdyktu zagrożeni są jedynie duchowni, którzy na terenie Domu Zakonnego Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej w Kazimierzu Dolnym, sprawowaliby aktu kultu Bożego (np. celebrowanie Mszy św. i pozostałych sakramentów, przewodniczenie nabożeństwom, dokonywanie wystawienia Najświętszego Sakramentu itd.) bez pisemnej zgody Arcybiskupa Lubelskiego. Oznacza to, że każdy duchowny powinien otrzymać pisemną zgodę tego Hierarchy na sprawowanie świętych czynności w tym miejscu.
Ponadto oznacza to, że siostry i pozostałe osoby (tzn. np. byłe postulantki, byłe nowicjuszki i byłe profeski czasowe, których śluby wygasły) mogą korzystać z posług sprawowanych w kazimierskim klasztorze jedynie przez duchownych autoryzowanych przez Arcybiskupa Lubelskiego, bądź też z posług sprawowanych przez każdego duchownego w każdym innym miejscu.
